دل نوشته های یک خانم مدیر

اردوی اجباری

malekmohamad — Sun, 06 Jul 2008 03:34:18 GMT

تو پس قبلی یه عبارت هست : اردوی اجباری

و حالا بخونید ماجرای این اردوی اجباری را ......

دوشنبه گذشته صبح زود داشتم طبق معمول وبگردی می کردم که یه دفعه موبایلم زنگ خورد ....

شماره از زرین شهر (محل کارم ) اما ناآشنا ........... جواب دادم

آقای ایکس از آموزش و پرورش زرین شهر بود

این آقای ایکس یه بار توی بهمن ۸۶ اومده بود بازدید از مدرسه و چون مراسمی داشتیم تمام بچه ها یه سرود را البته بسیار قشنگ و هماهنگ براشون خونده بودن و حالا آقای ایکس هوس کرده بود که تو مراسم کوهگشت دوباره اجرا بشه

و اما کوهگشت : یه منطقه کوهستانی خیلی قشنگ و سرسبز حدود بیست سی کیلومتری (؟) زرین شهر هست که البته یه امامزاده هم به نام شاه خراسون اونجا هست .

جای خوبیه برا برگزاری اردوها مانورها و تفریح و .....

و جمعه گذشته تربیت بدنی لنجان برا اولین بار یه مراسم کوهگشت خانوادگی ترتیب داده بود

بگذریم

گفتم که این آقای ایکس هوس کرده بود دانش آموزای ما تو این مراسم سرودشون را بخونن !!!!!

ما هم نادان و ..... به حرف این آقا گوش دادیم و چهار شنبه نشستیم پای تلفن و حدود هفتاد تا دانش آموز را ایکی ثانیه البته ایکی ثانیه که نه ایکی ساعت از توی رختخواب کشوندیم تو مدرسه ساعت ۹

و همینطور مربی محترم پرورشی شون را

و سرود را یه دور تمرین کردند....... خوب می خوندن

اما صبح جمعه :

بچه ها به اتفاق مربی و یکی از دبیران و خدمتگزار به اردوی اجباری رفتن ...

و نه تنها بچه ها سرودشون را نخوندن و بهشون خوش نگذشت

که به علت شلوغی بیش از اندازه و عدم مدیریت اجرا و نبودن همون آقای ایکس از اداره.... دانش آموزای بیچاره من حسابی ناراحت و عصبانی بودن و دبیران و خدمتگزار هم بهشون خوش نگذشته بود و حسابی حرص خورده بودن ...

من هم که به علت دوری راه نتونستم خدا را شکر تو این برنامه شرکت کنم .... منم عصبانی بودم

آخه آقای ایکس عزیز که نمیشه اسمت را اینجا برد تو که می دونی جمع و جور کردن دانش آموزان اون هم توی تابستون چه دردسری داره و همینطور بردنشون به اردوی اجباری چه مسئولیتی داره و چقدر آدم اذیت میشه چرا این کار را کردی ؟؟؟؟

اصلا خودت کجا بودی ؟؟؟؟؟

چرا دانش آموزای منو با اون همه ذوقشون گذاشتی سر کار ؟؟؟؟

چرا ؟؟؟؟؟؟

حالا چون تو اداره شخصیت مهمی ....... هستی ما باید بی چون و چرا به حرفهات گوش بدیم ؟؟؟؟

تو در عوضش چی کار کردی

دریغ از یه معذرت خواهی کوچیک .............

در ضمن باید بگم که تربیت بدنی لنجان خیلی برا این مراسم زحمت کشیده بود و برنامه های خوبی داشتن البته بماند که مدیریت اجرا به قول اونهایی که رفته بودن خیلی جالب نبود اما من از طرف خانواده ها (دانش آموزام نه ) ازشون تشکر می کنم

پی نوشت :

آهای دو نفری که من دعوتتون کردم و نرفتین کوهگشت.......... خوب کاری کردید که نرفتید
کی شه من از مدیریت برم کنار .....
بی ربط : دو شب پیش آخر شب من و همسر مهربان و الهام عزیزتر از جان رفتیم تو کوچه لی لی بازی هیچکس هم مارا ندید و خیلی هم خوش گذشت جاتون خالی ........
بی ربط دو : این روزها بدجور دلم گرفته ...... بدجور ....
بی ربط سوم : آهای رجبیون کجایید ؟؟؟؟ وقتی دلتون لرزید التماس دعا

چه تابستون بدی

malekmohamad — Wed, 02 Jul 2008 11:40:18 GMT

سلام

وای چه تابستون بدی

وای که چقدر بده یه مدیر معاون نداشته باشه ............

وای

و بد تر از اون این که هفته ای یه روز بری مدرسه

و تو این یه روز مجبوری این کارها را انجام بدی اون هم تنهایی آی خدااااااااااا :

ثبت نام از دانش آموزان اول و صحبت با اولیا و گفتن یه سری قوانین و قواعد مدرسه به اونها
ثبت نام سایر پایه ها
جواب دادن به تلفن ها که تعدادشون سر به فلک میزاره
وارد کردن بخش نامه ها به دفتر اندیکاتور و جواب دادن به اونها
انجام کارهای سهام عدالت
چای خوردن
نوشتن فرمهای هدایت تحصیلی دانش آموزان پایه سوم
دادن کارنامه به اونهایی که تا حالا خواب بودن ......
انجام خورده فرمایشات بعضی رئیس و روئسا
بد تر از همه حوادث غیر مترقبه مثل : آماده کردن بچه ها برای یه اردوی اجباری که بعدا براتون می نویسم
آماده کردن پرونده دانش آموزان پایه سوم برا دبیرستان
جواب دادن و راه انداختن سایر ارباب رجوع ها
وای بقیه اش یادم نیست .......

و بعد هم ظهر میای خونه خسته و هلاک با پاهایی متورم از درد از بس که راه رفتی و همینطور سری که میخواد منفجر بشه اون هم از درد و خستگی ...........

آخ دلتون برا منه بیچاره نسوخت ؟؟؟؟؟؟

کاش یکی می اومد کمک من

راستی آرزو جونم کاش امروز اومده بودی خیلی سرم شلوغ بود

در ضمن آقای حسامی عزیز که نگران این هستی که تو پست قبلی کسی درباره مطلبم خیلی نظر مربوط نداده ... باید به اطلاعتون برسونم که تعداد نظرات خصوصی مرتبط با موضوع پست قبل خیلی بیشتر از عمومی هاش بود هرچند بیشترش گلایه بود .

و سخن آخر اینکه تشکر از همه عزیزانی که نظر عمومی و خصوصی دادن برا پست قبلیم

مخصوصا دوست عزیز و جدیدمون هنوز دانش آموزم

جزئیات سازماندهی نیروی انسانی در آموزش و پرورش

malekmohamad — Sat, 28 Jun 2008 07:56:18 GMT

سلام

می دونید که اهل سیاست نیستم یه فرهنگی آروم و ساکتم و مشغول کار خودم

اما

این سازماندهی جدید نیروی انسانی درآموزش و پرورش بدجوری ذهنم را مشغول کرده .....

در لینک زیر به طور کامل تمام جزئیات این طرح اومده

خیلی دوست دارم مطالعه کنید و مثل همیشه تو قسمت نظرات نظر ارزشمندتون را برام بنویسید

ممنون

سازماندهی جدید در آموزش و پرورش

خدمتگزار ما

malekmohamad — Wed, 25 Jun 2008 10:42:18 GMT

آقای موذنی .............

آقاااااااااااااااااااااااااااااااااااااای موذنییییییییییییییییییییییییییییی

کجایی ؟؟؟؟؟؟؟؟

وای پس کجاست این موذنی ؟؟؟؟؟؟

باید بره در مغازه زیراکس داریم .................. وااااااااااااااااااای

بچه ها آقای موذنی را ندیدین ؟؟

خانوم اجازه تو اتاق کامپیوتره !!!

چیکار می کنه ؟؟

خانوم اجازه داره با WORD کار می کنه

آقای موذنی : بله خانوم اومدم ..........

اومدم

پی نوشت :

آقای موذنی خدمتگزار باهوش مدرسه که تحصیلاتش تا سوم راهنماییه کار با کامپیوترش حرف نداره و ۴ ماه دیگه بازنشسته میشه
از بعضی دبیرا کارش با رایانه بهتره
مدرسه خوب باید همه کارکنانش اینطوری به روز باشن
چی میشد یه کم ذوق یادگیری داشتیم حتی تو سن و سال بالا
میخواین بیاین یه تست بگیرین از آقای موذنی ما ؟؟؟ مطمئنم بیست میاره

به بهانه روز مادر

malekmohamad — Sun, 22 Jun 2008 05:40:18 GMT

سلام مادرم

سلام مادرم ای باغبان هستی من

هنگام روییدنم باران محبتت را آرام آرام بر سرم باراندی بی چشمداشت

و پروراندی ام در آغوش گرمت باز بی چشمداشت

هنگام بیماری ام طبیب آلامم بودی هستی من

طبیبی حاذق تر از هر پزشک ماهری

دردهایم را میشناختی و درمان می کردی

هنگام خطاهایم نصیحتت بر جانم می نشست همچون حکیمی که به نرمی آگاهی ام دهد

مادرم نگاهبان هوشیاری بودی از برایم

هیچ کسی را توانایی آن نبود که به سراغم بیاید و توهینی هر چند اندک نماید

گاه تعلیم تنها معلم مهربان و دانشمندم تویی

و چفدر نیکو مسائل پیچیده ریاضی زندگی ام را برایم اثبات می کنی

و چه زیبا و اندیشمندانه راه را از چاه برایم مشخص می سازی

مادرم خشمت آکنده از مهربانی است آنگاه که از خطاهایم برایت می گویم

و مهربانی ات با قطره اشک جمع شده در گوشه چشمت زیباترین مهربانی

مهربانم چگونه با وجود تو به دیگران مهر مهربانی می زنم و برچسب عاشقی

عزیزم کاش به غیر از تو به هیچ کس نگفته بودم عزیزم

چرا که تو عزیزترینم هستی

چروکهای مانده بر صورتت زیباترت می کند فرشته ی من اما تو آن را نشانه پیری ات می دانی

عزیزم ارزان به دست نیاورده ای آن را

با بیماری ات بیمار می شوم و با خوشی هایت خوشحال

خداوند می دانست که چه زحمتی دارد پروراندن فرزند که بهشت را سهم تو قرار داد

مهربان زیبایم ببخش خطاهای فرزندت را ................

ببخش که سخت محتاج بخشیدنت هستم

زیبای من به زبان الکنم خرده مگیر زیرا که قاصر است از بیان خوبی هایت

و توانایی پاسخ گفتن زحماتت را ندارد

هنوز در شگفتم از خلقت تو ای اعجوبه ی طبیعت

و نمی دانم چطور برای خودم این همه خوبی ات را شرح دهم

خدایا من قادر نیستم تا مهربانی هایش را قدر نهم

و نمی توانم از او بابت زحماتش تشکر کنم

نمی توانم ............. نمی توانم

تو کمکم کن

پی نوشت :

میلاد بانوی دو عالم بر شما مبارک
ببخشید که یه مدت کم به روز نکردم
ممنون از همه کسانی که نظر عمومی و خصوصی نوشتن و ابراز نگرانی کردن
بابا هیچی نبود فقط رفته بودم مرخصی ......... همین و دیگر هیچ
بیشتر از این نتونستم دوریتون را تحمل کنم
مواظب باشید چه آرزویی می کنید چون ممکنه برآورده بشه
قول نمی دم اما سعی می کنم دیگه از این کارا نکنم ..............

پیامبر و دیوانه (2)

malekmohamad — Tue, 10 Jun 2008 17:37:18 GMT

دوستان گلم را به خواندن دومین قسمت از کتاب پیامبر و دیوانه جبران خلیل جبران دعوت می کنم :

در جوانی می شنیدم که در فلان شهر همه مردمان مطابق دستورهای کتاب آسمانی زندگی می کنند .

گفتم من به آن شهر و دامان رحمتش پناه می برم. شهر دور بود و من برای سفرم زاد راه بسیار با خود برداشتم . پس از چهل روز شهر را دیدم و در چهلمین روز وارد شهر شدم .

شگفتا همه ساکنان شهر فقط یک چشم و یک دست داشتند . حیران ماندم و با خود گفتم : آیا مردمان شهری به این مبارکی باید فقط یک چشم و یک دست داشته باشند؟

آنگاه دیدم که آنها هم در شگفت شده اند . زیرا که دو چشم و دو دست مرا با حیرت می نگریستند . هنگامی که با یکدیگر گفتگو می کردند ، از آنها پرسیدم : آیا به راستی این همان شهر مبارکی است که همه مردمان آن مطابق دستور کتاب آسمانی زندگی می کنند ؟

آنها گفتند :آری این همان شهر است . گفتم پس چه بر سر شما آمده ؟ چشم راست و دست راستتان کجاست ؟ همه مردمان به هیجان آمدند و گفتند : بیا و ببین

پس مرا به معبد میان شهر بردند . درون معبد توده ای از چشم و دست دیدم . همه خشکیده .

گفتم : ای وای کدام فاتح این بلا را بر سر شما آورده است ؟

پچپچه ای در میان مردمان شهر افتاد .

یکی از ریش سفیدان پیش آمد و گفت : ما خود این کار را کرده ایم . خدا ما را بر شیطانی که درون ما بود فاتح کرده است . آنگاه مرا به محراب هدایت کرد و همه در پی ما آمدند .

آن مرد بر بالای محراب کتیبه ای را به من نشان داد و چنین خواند :

اگر چشم راستت با تو بد کند آن را برکن و دور بینداز زیرا به سود توست که یکی از اعضایت از میان برود تا تمام تنت در دوزخ نیفتد .و اگر دست راستت با تو بد کند آن را بکن و دور بینداز ، زیرا به سود توست که یکی از اعضایت از میان برود تا تمام تنت در دوزخ نیفتد .

آنگاه من مطلب را دریافتم رو به سوی همه مردمان گرداندم و فریاد زدم از میان شما مردی یا زنی نیست که دو چشم یا دو دست داشته باشد ؟

آنها در پاسخ گفتند : نه یک تن هم نیست هیچ کس تمام نیست ، مگر چون تویی که هنوز جوانی و نمی توانی کتاب آسمانی را بخوانی و فرمانهایش را بفهمی .

هنگامی که از معبد بیرون آمدیم ، من فورا از شهر مبارک رفتم زیرا که من چندان جوان نبودم و می توانستم کتاب آسمانی را بخوانم.

آسمانی باشید .............

نمی دونم چرا امشب دلم گرفته

malekmohamad — Sun, 08 Jun 2008 18:29:18 GMT

یه وقتهایی فقط تویی و صفحه کلید

تو و صفحه کلید تنهای تنها

اونوقت می نویسی

هی می نویسی و می نویسی و می بینی که رسیدی به صفحه دوم سوم چهارم

و حتی پنجم و ششم

اما وقتی می ری و از اول همه شون را می خونی

می بینی که نه می تونی برا کسی بفرستی

و نه می تونی بزاریش تو وبلاگت

دلنوشته هایی هستن که فقط و فقط برا دل خودت نوشتی

فقط برا خودت

و هیچ کس نیست تا جلوش بزاری و بخونه و برات نظر بده

آی خدا

البته این هم دلنوشته است

یه وقتهایی دلت می گیره از هر چی دنیای مجازی و آدم مجازیه

دلت میخواد همه ی اون آدمها حقیقی باشن اما نیستن

باور کن نیستن ........... مجازین

یه وقتهایی دلت میخواد فقط آدمهایی که تو دنیای حقیقی می بینی وارد حریم خصوصی مجازیت بشن

اما نمیشه

و بعضی وقتها اونقدر باهاشون با مشکلاتشون امتحاناتشون و حتی عشقهاشون عجین میشی

که شبها خواب دلتنگی ها و مشکلاتشونو می بینی

یه وقتهایی صبح تا شب به مشکل یه آدم مجازی فکر می کنی که برات درد دل کرده

و یه وقتهایی دلتنگ یه آدم مجازی میشی تو اینترنت

یه وقتهایی برا امتحاناتشون دعا می کنی

و یه وقتهایی برا اینکه به عشقشون برسن نذر می کنی

یه وقتهایی باید ازشون اجازه بگیری حتی برا یه مسافرت کوچیک

و یه وقتهایی غیبت چند ساعته ات بعضی ها را دلتنگ می کنه

آی خدا خسته شدم

خسته شدم از هر چی دنیای مجازی و آدم مجازیه

آی ترا به خدا رهایم کنید

من از هیچ آدم مجازی ناراحت نیستم

برای هیچ آدم مجازی هم دلتنگ نمی شوم

من فقط خسته ام

شاید فشار کار منو خسته کرده

شاید هم بعضی امور ناشناخته دیگر ........

شایدم

نمی دونم

اما همه ی اینها را آنلاین نوشتم

اصلا .......................

نمی دونم چرا امشب دلم گرفته بود .................. نمی دونم

فکر کنم یه کم الان سبک ترم

شب به خیر

چند پیشنهاد برای خودم

malekmohamad — Mon, 02 Jun 2008 05:09:18 GMT

برای رفتاری که از معلم ودانش آموز خود انتظار دارم ، الگو وسرمشق باشم.
به دور از تبعیض با معلمان و کارکنان و دانش آموزان برخورد کنم و متعادل در رفتار باشم . دیگران خیلی زود رفتار غیر منصفانه مدیران را متوجه می شوند.
تشویق وتمجید را فراموش نکنم واز رفتار های پسندیده غافل نشوم .
به معلمان و دانش آموزان توجه کامل داشته باشم و صادقانه به آنان بفهمانم که به آنان علاقمند هستم.
از آنان کمک فکری و حتی موردی گرفته و به نظرات آنان توجه نمایم . آنان بهترین و متخصص ترین مشاوران من هستند. زیرا از ابعاد مختلف به فعالیتها می نگرند و درگیر کارها بوده ودارای منافع می باشند .
هر روز را با لبخند شروع کنم زیرا که لبخند من دارای انرژی مثبت می باشد ودیگران هم لبخند خواهند زد و آرامش در محیط کاری ما ایجاد می شود .
کارهای مدرسه آنقدر مهم نیستند که دل معلمی و دانش آموزی را بشکنم . کارها را می توان جبران نمود ولی دل شکسته را نمی توان بدست آورد .

پیامبر و دیوانه (1)

malekmohamad — Thu, 29 May 2008 12:29:18 GMT

این روزها به دعوت دوست بسیار عزیز و نازنینی کتاب زیبای پیامبر و دیوانه جبران خلیل جبران را مطالعه می کنم .

از این به بعد سعیم بر این است تا شما را هم مهمان قسمت هایی از آن نمایم :

چشم یک روز گفت : من در آن سوی این دره ها کوهی را می بینم که از مه پوشیده است . این زیبا نیست ؟

گوش لحظه ای خوب گوش داد ، سپس گفت پس کوه کجاست؟ من کوهی نمی شنوم .

آنگاه دست در آمد و گفت : من بیهوده می کوشم آن کوه را لمس کنم من کوهی نمی یابم .

بینی گفت : کوهی در کار نیست . من او را نمی بویم .

آنگاه چشم به سوی دیگر چرخید ، و همه درباره ی وهم شگفت چشم گرم گفتگو شدند و گفتند : این چشم یک جای کارش خراب است ...........

پی نوشت :

دوست خوبی نمی دانم یا دشمن بدی باز هم نمی دانم به اسم و آدرس من در وبلاگهای دیگران نظر می نویسد......... نمی دانم چه منظوری را دنبال می کند!!!!!!!

فقط خواستم بنویسم که تا اطلاع ثانوی من دیگر غیر از وبلاگهای دوستان عزیزم در هیچ وبلاگ دیگری نظر نخواهم نوشت .

یه درد دل صمیمی در روز تولدت عزیزم

malekmohamad — Sun, 25 May 2008 08:39:18 GMT

خوب منم دوست دارم مثل این دختر و پسرهای عاشق که برا عشقشون تو وبلاگهاشون تولد می گیرن ، تولد بگیرم.

ششم خرداد تولد وبلاگ ام البنینه

یادمه تو جلسه مدیران اردیبهشت ۸۶ که به مناسبت روز معلم برگزار شده بود از قسمت فن آوری اطلاعات اداره آقای جباری در مورد اینکه باید مدارس کامپیوتر و سایت داشته باشن یه بحث کوچیک به میون اومد و .... و اینکه حالا امکانش نیست که به همه مدارس سایت بدن و ....

و بهترین راه را ایجاد وبلاگ عنوان کردن .

من خیلی وقت بود که تو اینترنت رفت آمد داشتم به سایتهای مختلف سر می زدم و یا چت و ایمیل بازی می کردم

سایتهای مدارس را می دیدم که غیر فعال بود و دو سه بار هم برا سایت پیگیری کرده بودم اما به نتیجه نرسیده بودم .

وبلاگ را هم نمی دونستم چیه فقط می دونستم یه قسمت نظر بدهید داره

تا اینکه یه روز بر حسب اتفاق از یه دوستی که اون هم دوست داشت برا شرکت در یک مسابقه وبلاگ درست کنه آدرس بلاگفا را گرفتم

و وقتی وارد سایت شدم بدون نگاه کردن به جایی رفتم قسمت ایجاد وبلاگ و وبلاگ مدرسه را درست کردم اولین مطلبش هم برنامه امتحانات خرداد ۸۶ بود .

و اونقدر ذوق زده شده بودم که نمی دونستم برا دیدن مطلبم باید مشاهده وبلاگ را بزنم و هی دنبال وبلاگ می گشتم و ............

حالا هر چی زنگ می زدم این طرف و اون طرف کسی نبود که منو راهنمایی کنه

اما زود خودم همه مشکلاتم را تقریبا حل کردم

خوب اول کار خیلی ناشی بودم دو سه بار پسورد را دادم به آقای مباشری تا یه کم به وبلاگم سر و سامان داد و یه چند باری هم از آقای حسامی کمک گرفتم .

امروز یک سال از اون روز جالب و به یاد موندنی برا من میگذره ..........

حالا وبلاگ ام البنین با بازدید روزانه به طور متوسط ۱۳۰ بازدید از جایگاه خوبی بین وبلاگهای مدارس برخورداره . خیلی ها به وبلاگ ام البنین افتخار می کنن خیلی ها هم براش حسودی می کنن خیلی من را بیکار جلوه می دن و خیلی ها هم پر کار خیلی ها تشویقم می کنن و خیلی ها هم دلسردم می کنن .....

اما اینها مهم نیست

مهم اینه که هر وقت سراغ وبلاگ ام البنین میرم۴ ای ۷ نفر آنلاینن

مهم اینه که تو این مدت دوستهای اینترنتی خیلی خوبی پیدا کردم

مهم اینه که الان چهار تا وبلاگ دارم و برا دو تا سایت هم مطلب می دم

مهم اینه که مطالب وبلاگم مفید بوده و مخاطب را به خودش جذب کرده

مهم اینه که تونستم با تمام مشکلات به کارم ادامه بده

مهم اینه که تنها مدرسه ایی که تو سطح منطقه راحت و بدون هیچ مانعی ۴ دستگاه کامپیوتر را در اختیار دانش آموزان قرار می ده ام البنینه

مهم اینه که وقتی یه جلسه ای هست یا یه کلاس ضمن خدمت یا یکی از استان برا بازدید یا جلسه میاد همه دوست دارن ببینن ملک محمد کیه ... ام البنین کجاست .........

مهم اینه که ام البنین یک ساله شد.

تولدت مبارک عزیزم

پی نوشت : به نوشته ی آقای ناظم الرعایا با عنوان تولد وبلاگ ام البنین مبارک باد هم مراجعه کنید

و با تشکر از ایشان